Gedichten
Gedichten over rouw en verlies
Woorden die troost bieden wanneer je eigen woorden tekort schieten.
Gedichten hebben de kracht om persoonlijke ervaringen breder invoelbaar te maken. Ze kunnen gevoelens of gedachtes verwoorden waar we met normale taal niet bijkomen, daarom zijn ze ook zo geschikt voor het uiten en begrijpen van rouw.
Een deel van de onderstaande gedichten zijn vertaald uit het Engels door Rim Aarden.
“
De dood is helemaal niets. Ik ben alleen weggegleden naar een andere kamer. Ik ben ik en jij bent jij. Wat we voor elkaar waren, dat zijn we nog steeds. Noem me bij mijn oude vertrouwde naam. Spreek tegen me op de gemakkelijke manier die je altijd gebruikte. Maak geen verschil in je toon. Draag geen geforceerde air van plechtigheid of verdriet. Lach zoals we altijd lachten om de kleine grapjes waar we samen van genoten. Speel, lach, denk aan me. Laat mijn naam het begrip zijn dat het altijd was. Spreek hem uit zonder nadruk, zonder een spoortje schaduw erin. Het leven betekent alles wat het ooit betekende. Het is hetzelfde als het altijd was. Er is absolute ononderbroken continuïteit. Waarom zou ik uit gedachten zijn omdat ik uit het zicht ben? Ik wacht alleen op je, voor een tussentijd, ergens heel dichtbij, net om de hoek. Alles is goed.— Henry Scott Holland
“
Het wordt makkelijker, of je het nu wilt of niet. Het is geen verraad om over de pijn heen te komen.— Richard Sike
“
Dingen gaan kapot, en soms worden ze gerepareerd, en in de meeste gevallen, besef je dat ongeacht wat er beschadigd raakt… het leven zichzelf reorganiseert om je verlies te compenseren, soms wonderbaarlijk.— Hanya Yanagihara
“
Voor altijd
Ik ben bang dat ik voor altijd van je zal houden en dat we nooit meer in dezelfde kamer zullen zijn.— Anoniem
“
Nog steeds
Natuurlijk is de liefde er. Nog steeds, nog steeds, nog steeds.— Shannon Lee Barry
“
Jouw naam
Iedereen van wie ik ooit heb gehouden, kent jouw naam.— Shannon Lee Barry
“
Bang om beter te voelen
Bij rouw zijn we misschien bang om ons beter te voelen, omdat we denken dat dit betekent dat we verder weg gaan van degene die we verloren hebben. Maar beter voelen brengt je niet verder weg van die persoon. Het brengt je dichter bij jezelf.— @griefuncovered
“
Rouw is liefde
Rouw, heb ik geleerd, is eigenlijk gewoon liefde. Het is alle liefde die je wilt geven, maar niet kunt. Al die onbestede liefde verzamelt zich in de hoeken van je ogen, de brok in je keel, en in dat holle deel van je borst. Rouw is gewoon liefde zonder plek om heen te gaan.— Jamie Anderson
“
Je zult overleven
Maar je zult overleven, alleen moet je jezelf niet haasten. Rouwen, treuren, kost tijd, het moet langzaam veranderen van turbulentie naar rustig stromen.— Martha Gellhorn
“
Als de stilte komt
Nu ’t rouwrumoer rondom jou is verstomd, de stoet voorbij is, de schuifelende voeten, nu voel ik dat er ’n diepe stilte komt en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten. En telkens weer zal ik je tegenkomen, we zeggen veel te gauw: het is voorbij. Hij heeft alleen je lichaam weggenomen, niet wie je was en ook niet wat je zei. Ik zal nog altijd grapjes met je maken, we zullen samen door het stille landschap gaan. Nu je mijn handen niet meer aan kunt raken, raak je mijn hart nog duidelijker aan.— Toon Hermans
“
Je bent echt weg
De wereld kan zo luid en chaotisch aanvoelen, en dan stopt mijn hoofd en wordt het stil. Ik herinner het mij. Je bent echt weg. En ergens wens ik nog steeds dat je terug zal komen.— @glitterandgrief
“
Geen pijn doen
Laten we proberen elkaar geen pijn te doen want verdriet doet met mij hetzelfde als dat het met jou doet.— Shreya Maurya
“
Hoe het met je gaat
Soms is het stil Tijdens het huilen Op de tast naar Het wezenlijke Huil ik omdat Ik hier alleen zit En jij alleen daarboven De splitsing van onze tijd Vertrouwen heeft me voorgelogen Huil ik omdat Na alles afgewogen De waarheid verbogen Toch de kwaadheid achterblijft Huil ik omdat Van alle onzekerheid Er één gedachte is Die me niet meer verlaat Het idee dat ik je Niet meer vragen kan Hoe het met je gaat— Idhuna Tadess
“
Hoe gaan we verder nadat het ondenkbare gebeurt? Hoe kunnen we de last van het weten dragen dat de wereld wreed en gevaarlijk kan zijn, de toekomst zo onvoorspelbaar? Hoe rouwen we met lege armen en een hoofd vol galmende herinneringen? We zijn sterker dan we weten, en dit is hoe we het laten zien: Elkaar vasthouden, troost geven temidden van pijn. Heviger liefhebben, met onze acties en de dingen die we zeggen. De wereld net een beetje beter maken, elke dag. Nooit het leven als vanzelfsprekend beschouwen wetende dat het kan worden weggerukt. Deze wereld kan diepe duisternis brengen, maar wij zijn de dragers van licht. We zullen samen onze vlammen verenigen, en schijnen in de zwartste nachten.— John Mark Green
“
De rest van mijn leven
Ik zou de rest van mijn leven met jou gaan doorbrengen. En toen realiseerde ik me dat ik de rest van mijn leven zonder jou zou moeten doorbrengen.— @soulsurvivingsibling
“
Zo hoort het niet
Al mijn verdriet zegt hetzelfde: zo hoort het niet te zijn.— Fortesa Latifi
“
Verdriet traumatiseert
Niemand heeft me ooit verteld hoe verdriet je hart traumatiseert, waardoor je denkt dat het nooit meer precies hetzelfde zal kloppen. Niemand heeft me ooit verteld hoe verdriet voelt als een natte sok in mijn mond. Eentje waar ik doorheen moet ademen, denkend dat ik bij elke ademhaling tekort kom en stik.— Sarah Noffke
“
Verdriet verzacht
Het klopt als ze zeggen dat geluk verdubbelt als je het deelt. Ik wil er nu aan toevoegen dat verdriet verzacht als je er over spreekt.— Cécile de Somer
“
Verleden tijd
Wat is er zo voltooid aan onze verleden tijd Ze voelt zo onafgemaakt en als een eeuwigheid— @rouwigschrijft
“
Kom terug. Zelfs als een schaduw, zelfs als een droom.— Euripides
“
Dichter bij rouw
Die tijd dat ik dacht niet dichter bij rouw te kunnen komen zonder dood te gaan Toch ging ik dichterbij, en ik ging niet dood.— Mary Oliver
“
Hemelvaart
afscheid nemen gaat met zachte vingers ze wassen heel voorzichtig alle plooien pakken schone kleren uit de kast het haar wordt mooi gekamd sieraden omgedaan het kraagje ook nog recht gelegd afscheid nemen gaat met zachte vingers haar ogen zijn al dicht haar handen liggen op de dekens nog heel even kijken en dan een laatste kus met lieve woorden voordat de deur dichtgaat— René Alberts
“
Te lang gemist
Ik heb je te lang gemist, op te veel manieren, waardoor het gewoon een ander deel van mij werd; dieper in mijn hart gegrift met het verstrijken van de tijd. Ik zou wakker worden, uitrekken, ademen, en jou missen. Ze zeiden dat ik het moest laten gaan, jou moest laten gaan, en ik zou zeggen: Je kunt niet zomaar je hart laten stoppen met kloppen, het maakt niet uit hoe lang je je adem inhoudt, je kunt het niet voor altijd vasthouden, en dat ik alleen kon stoppen je te missen als ik helemaal mezelf niet meer zou zijn.— E.H.
“
Vooruit met rouw
We laten rouw niet achter ons. We bewegen samen met rouw vooruit.— Nora McInerny
“
Laat maar los Laat maar gaan Je zal vanzelf wel voelen Wat er dan nog blijft bestaan— Anne-Marije Maris
“
Denk aan mij terug maar niet in de dagen van pijn en verdriet Denk aan mij terug in de stralende zon hoe ik was toen ik alles nog kon— Ria Schut-Diks
“
Ogen dicht
Ik sluit mijn ogen om te doen alsof je naast me bent, en sommige dagen kan ik mezelf er niet toe zetten om ze open te doen.— Blake Auden
“
Rouw voelt als: Ik mis je een beetje te veel, een beetje te vaak & een beetje meer elke dag.— @ashoulder2leanon
“
De prijs van liefde
Dit is wat ik bedoel. Dat misschien de prijs van liefde de rouw is die erop volgt.— @Beewritespoetry
“
Sotto Voce
Zoveel soorten van verdriet, ik noem ze niet. Maar één, het afstand doen en scheiden. En niet het snijden doet zo’n pijn, maar het afgesneden zijn. …— M. Vasalis
“
Verdriet als houvast
Verdriet kan een last zijn, maar ook een houvast. Beide zijn even menselijk.— Sarah Dessen
“
Nadat je wegging, klopte er helemaal niets meer: het voelde alsof de wereld verging, maar toch bleef de zon opkomen dag na dag.— Anoniem
“
De luidste stilte
Er zijn dagen dat je afwezigheid de luidste stilte is die ik ooit heb gehoord.— Dr Joanne Cacciatore
“
n’ Beetje
Sterven doe je niet ineens maar af en toe een beetje en alle beetjes die je stierf, ’t is vreemd, maar die vergeet je, het is je dikwijls zelfs ontgaan, je zegt ik ben wat moe, maar op een keer dan ben je aan je laatste beetje toe. Wat zou het mooi zijn als de hemel bezoekuren had. Dan kroop ik heel even naar boven en zocht ik je op.— Toon Hermans
“
In de Zwartwater bossen
Om in deze wereld te leven moet je in staat zijn om drie dingen te doen: liefhebben wat sterfelijk is; het vast te houden tegen je botten wetende dat je eigen leven ervan af hangt; en als het tijd is om het los te laten, om het los te laten.— Mary Oliver
“
Tijd geneest niet altijd
Ik begrijp je verdriet; zelfs de tijd geneest dit soort pijn niet altijd.— Frédéric Chopin
“
Het raam
Je lichaam is weg van mij maar er staat een raam open van mijn hart naar het jouwe. Vanuit dit raam, zoals de maan blijf ik in het geheim nieuws sturen.— Rumi
“
Door te gaan
Ik ben niet moedig. Ik ben niet sterk. Ik had geen keuze, behalve door te gaan.— Mark Lennon
“
Op aarde achterblijven
Misschien is het grootste verdriet, tenslotte, om op aarde achter te blijven wanneer een ander is vertrokken.— Madeline Miller
“
Rouw voelt als angst
Niemand heeft me ooit verteld dat rouw zo erg voelt als angst.— C.S. Lewis
“
Een rots in de branding
Je was een rots in de branding en koerste recht door zee Je trotseerde storm en golven alleen… je had de wind niet mee— Anoniem
“
Sommige ochtenden voordat ik helemaal wakker ben vergeet ik dat je weg bent en dan herinner ik me alles weer opnieuw— Anoniem
“
Voor rouw
Als je iemand verliest van wie je houdt, wordt je leven vreemd De grond onder je wordt kwetsbaar, je gedachten maken je ogen onzeker; En een dode echo sleept je stem naar beneden Waar woorden geen vertrouwen hebben Je hart is zwaar geworden door verlies; En hoewel dit verlies ook anderen heeft gekwetst, weet niemand wat er van je is afgenomen Wanneer de stilte van afwezigheid dieper wordt. Flikkeringen van schuldgevoel wekken spijt op Voor alles onuitgesproken of ongedaan gelaten Er zijn dagen dat je gelukkig wakker wordt; Weer in de volheid van het leven, Tot het moment breekt En je wordt teruggeworpen Op de zwarte vloed van verlies. Dagen waarop je je hart terug hebt Je bent in staat om goed te functioneren Tot midden in het werk of de ontmoeting, Plots zonder waarschuwing, wordt je overvallen door rouw. Het wordt moeilijk om jezelf te vertrouwen. Het enige waar je nu op kunt vertrouwen, is dat Verdriet aan zichzelf trouw zal blijven. Beter dan jij, kent het zijn weg En zal het juiste moment vinden Om te trekken en trekken aan het touw van rouw Tot die kronkelende heuvel van tranen Is teruggebracht tot zijn laatste druppel. Geleidelijk leer je kennis maken Met de onzichtbare vorm van jouw overledene; En als het werk van rouw is gedaan, Zal de wond van verlies genezen En je zult hebben geleerd Om je ogen te ontwennen Van dat gat in de lucht En in staat zijn de haard te betreden In je ziel waar je geliefde Op jouw terugkeer heeft gewacht Deze hele tijd.— John O’Donohue
“
En toen ging het licht uit
eens zei jij mij alles heeft een prijs dus blijf eens staan en lach nu blijf ik staan en kan niet lachen want het leek zo goed te gaan maar toen kwam de klap het is raar het is onwerkelijk ik wil het niet geloven maar ik moet de prijs is hoog mijn lach is wrang ik blijf niet zomaar staan het is alsof mijn voeten vastgenageld zijn ondertussen stijgt jouw ziel op naar de hemel waarvan ik niet eens zeker weet of die bestaat als dat wel zo is dan ligt daar ongetwijfeld een helder oordeel voor jou klaar dan hoop ik dat jij naar beneden kijkt en dat waar wij in vertwijfeling zijn jij het toch begrijpt jij bent uit de tijd gestapt de prijs is te hoog in mijn herinnering blijft jouw lach— René Alberts